ඔබ නොසිතන බලපෑම් ගැන දැනගන්න!
“අන්න බලන්න, අල්ලපු ගෙදර දරුවා කොච්චර හොඳට ඉගෙන ගන්නවාද?”
“ඔයාගේ පන්තියේ අර ළමයා හැමදාම පළවෙනියා. ඇයි ඔයාට එහෙම වෙන්න බැරි?”
“ඔයාගේ වයසේ අනිත් ළමයි කොච්චර දේවල් කරනවාද? ඔයා තාමත් කිසිම දෙයක් හරියට කරන්නේ නැහැනේ.”
“අක්කා ඔයාගේ වයසේදී කොච්චර හොඳට වැඩ කළාද? ඔයා විතරයි මෙහෙම.”
මේ වගේ වචන ඔබේ නිවස තුළත් නිතරම ඇසෙනවාද? ඇතැම් විට දෙමාපියන් ලෙස ඔබ මේ දේවල් පවසන්නේ දරුවාගේ යහපත වෙනුවෙන්ම වෙන්න පුළුවන්. දරුවා තවත් උනන්දු කරවන්න, ඉගෙනීමට පෙළඹවීමට හෝ ජීවිතයේ සාර්ථකත්වයක් කරා ගෙන යාමට ඇති වුවමනාව නිසා මෙවැනි සංසන්දනය කිරීම් සිදුවෙනවා ඇති.
නමුත් ඔබ මොහොතක් සිතා බැලුවාද? දරුවාගේ හැකියාවන් වැඩිදියුණු කිරීමට යැයි සිතා ඔබ පවසන මේ වචන ඔහුගේ ආත්ම විශ්වාසයට, මානසික සුවතාවට සහ ඔබ සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවයට කෙතරම් බලපෑමක් ඇති කළ හැකිද?
සෑම දරුවෙකුටම තමන්ටම ආවේණික වූ හැකියාවන්, දක්ෂතා, ඉගෙනීමේ වේගය සහ පෞරුෂයක් තිබෙනවා. එක් දරුවෙකුට පහසුවෙන් කළ හැකි දෙයක් තවත් දරුවෙකුට අපහසු විය හැකියි. ඒ නිසාම එක් දරුවෙකුගේ සාර්ථකත්වය තවත් දරුවෙකුගේ අසාර්ථකත්වය මැනීමට භාවිත කිරීම සාධාරණ නැහැ.
දරුවන් එකිනෙකා සමඟ නිතරම සංසන්දනය කිරීමෙන් ඇතිවිය හැකි බලපෑම් මොනවාද?
1. දරුවාගේ ආත්ම විශ්වාසය ක්‍රමයෙන් අඩුවිය හැකියි
දරුවෙකුට නිතරම අසන්නට ලැබෙන්නේ අනිත් දරුවා තමන්ට වඩා දක්ෂ බව, තමන්ට වඩා හොඳින් ඉගෙන ගන්නා බව සහ තමන්ට වඩා හොඳින් හැසිරෙන බව නම්, කාලයත් සමඟ ඔහු තමන් ගැනම වැරදි අදහසක් ඇති කරගන්නට පුළුවන්.
“මට කිසිම දෙයක් හරියට කරන්න බැහැ.”
“මම අනිත් අයට වඩා දුර්වලයි.”
“මම කොච්චර උත්සාහ කළත් අම්මලා සතුටු වෙන්නේ නැහැ.”
මෙවැනි සිතුවිලි දරුවා තුළ ඇතිවිය හැකියි.
විශේෂයෙන්ම කුඩා කාලයේදී දෙමාපියන් පවසන දේ දරුවා තමන් පිළිබඳ අදහස ගොඩනඟා ගැනීමට භාවිත කරනවා. එබැවින් දරුවාගේ අඩුපාඩු නිතරම අන් අයගේ දක්ෂතා සමඟ සංසන්දනය කිරීම වෙනුවට ඔහුගේම දක්ෂතා හඳුනාගෙන අගය කිරීම ඉතා වැදගත්.
2. දෙමාපියන්ගේ ආදරය කොන්දේසි සහිත දෙයක් ලෙස දරුවාට හැඟෙන්නට පුළුවන්
දරුවෙකුට අවශ්‍ය වන්නේ තමන්ගේ ජයග්‍රහණවලදී පමණක් නොව, අසාර්ථක වන අවස්ථාවලදීත් දෙමාපියන් තමන් සමඟ සිටින බව දැනීමයි.
නමුත් දෙමාපියන් නිතරම අනෙක් දරුවන්ගේ ජයග්‍රහණ උදාහරණයට ගෙන තමන්ගේ දරුවාට දොස් පවරනවා නම්, දරුවාට තමන්ගේ වටිනාකම තීරණය වන්නේ ලකුණු, ත්‍යාග සහ ජයග්‍රහණ මත පමණක් බව හැඟෙන්නට පුළුවන්.
එවිට දරුවා සිතන්නේ දෙමාපියන් සතුටු කළ හැක්කේ හොඳ ප්‍රතිඵල ලබාගත් විට පමණක් බවයි.
දරුවා විභාගයකින් අසමත් වූ විටත්, තරගයකින් ජයග්‍රහණය නොකළ විටත්, ඔහුට දෙමාපියන්ගේ ආදරය සහ සහයෝගය ලැබෙන බව දැනෙන්නට සැලැස්වීම වැදගත්.
3. දරුවා තුළ අනවශ්‍ය තරගකාරීත්වයක් ඇතිවිය හැකියි
තරගකාරීත්වය සෑම විටම නරක දෙයක් නොවෙයි. තමන්ගේ හැකියාවන් වැඩිදියුණු කරගැනීමට සහ ඉලක්ක කරා යාමට සෞඛ්‍ය සම්පන්න තරගකාරීත්වයක් උපකාරී වෙනවා.
නමුත් දෙමාපියන් නිතරම අනෙක් දරුවන් සමඟ සංසන්දනය කරනවා නම් දරුවාට අනිත් අයගේ සාර්ථකත්වය තමන්ට ඇති තර්ජනයක් ලෙස පෙනෙන්නට පුළුවන්.
මිතුරෙකු විභාගයෙන් ඉහළ ලකුණු ලබාගත් විට සතුටු වීම වෙනුවට ඊර්ෂ්‍යාවක් ඇතිවිය හැකියි. යහළුවෙකු තරගයකින් ජයග්‍රහණය කළ විට ඔහුට සුබ පැතීමට නොහැකි විය හැකියි.
දරුවා ඉගෙන ගත යුත්තේ අන් අය පරාජය කිරීම නොව, තමන්ගේ හැකියාවන් දියුණු කරගැනීම බව දෙමාපියන් තේරුම් කර දිය යුතුයි.
4. අසාර්ථක වීමට ඇති බිය වැඩි විය හැකියි
සමහර දරුවන්ට අලුත් දෙයක් උත්සාහ කිරීමට පවා බියක් ඇතිවෙනවා. එයට එක් හේතුවක් විය හැක්කේ තමන් අසාර්ථක වුවහොත් දෙමාපියන් නැවතත් අනිත් දරුවන් සමඟ සංසන්දනය කරාවි යන බියයි.
“මට මේක බැරි වුණොත් මොකද වෙන්නේ?”
“අනිත් අයට පුළුවන් වුණාට මට බැරි වුණොත්?”
“අම්මා ආයෙත් මට බනීවිද?”
මෙවැනි සිතුවිලි නිසා දරුවා අලුත් අත්දැකීම් ලබාගැනීමෙන් සහ අභියෝග භාරගැනීමෙන් වැළකී සිටිය හැකියි.
දරුවන්ට වැරදි කිරීමටත්, ඒ වැරදිවලින් ඉගෙන ගැනීමටත් අවස්ථාව තිබිය යුතුයි. සෑම උත්සාහයක්ම සාර්ථක නොවුණත් උත්සාහ කිරීමේ වටිනාකම ඔවුන්ට කියාදෙන්න.
5. සහෝදර සහෝදරියන් අතර සම්බන්ධතාවයටත් බලපෑම් ඇතිවිය හැකියි
මෙය බොහෝ දෙමාපියන් නොසිතන කරුණක්.
“අයියා වගේ වෙන්න.”
“නංගි බලන්න, එයා කොච්චර පිළිවෙළට වැඩ කරනවාද?”
“අක්කාට පුළුවන් නම් ඔයාට බැරි ඇයි?”
යනුවෙන් නිතරම සහෝදර සහෝදරියන් එකිනෙකා සමඟ සංසන්දනය කිරීමෙන් ඔවුන් අතර තරගකාරීත්වයක්, අමනාපයක් සහ ඊර්ෂ්‍යාවක් ඇතිවිය හැකියි.
එකම පවුලේ දරුවන් වුණත් ඔවුන්ගේ හැකියාවන්, රුචිකත්වයන් සහ පෞරුෂයන් වෙනස්. එක් දරුවෙකුගේ දක්ෂතාවයක් අනෙක් දරුවාට පීඩනයක් ඇති කිරීමට භාවිත නොකළ යුතුයි.
සහෝදර සහෝදරියන් එකිනෙකාගේ සාර්ථකත්වය අගය කරන, එකිනෙකාට උපකාර කරන පරිසරයක් නිවස තුළ ගොඩනැඟීම දෙමාපියන්ගේ වගකීමක්.
6. දරුවා තමන්ගේ සැබෑ කැමැත්ත අමතක කර දෙමාපියන්ගේ බලාපොරොත්තු වෙනුවෙන් ජීවත් විය හැකියි
සමහර දරුවන් චිත්‍ර ඇඳීමට, සංගීතයට, ක්‍රීඩාවට, නැටුම්වලට හෝ වෙනත් නිර්මාණශීලී ක්‍රියාකාරකම්වලට විශේෂ කැමැත්තක් දක්වනවා.
නමුත් දෙමාපියන් නිතරම අනිත් දරුවන්ගේ අධ්‍යාපනික ජයග්‍රහණ පෙන්වා දෙමින් තමන්ගේ දරුවාටත් එම මාර්ගයේම යාමට බලපෑම් කරනවා නම් දරුවාගේ සැබෑ රුචිකත්වයන් යටපත් විය හැකියි.
දරුවාගේ දක්ෂතාවය හඳුනාගැනීම යනු ඔහුට අන් අය මෙන් වීමට බල කිරීම නොවෙයි. ඔහුට ඇති හැකියාවන් හඳුනාගෙන ඒවා වර්ධනය කරගැනීමට සහය වීමයි.
7. දෙමාපියන් සමඟ ඇති විවෘත සම්බන්ධතාවය දුර්වල විය හැකියි
දරුවෙකුට තමන්ගේ දුර්වලතා, අසාර්ථකත්වයන් සහ ගැටලු ගැන නිදහසේ දෙමාපියන් සමඟ කතා කිරීමට හැකි විය යුතුයි.
නමුත් ඔහු යමක් පැවසූ සෑම අවස්ථාවකදීම අනිත් දරුවන්ගේ උදාහරණ ගෙන දොස් පවරනවා නම්, ක්‍රමයෙන් තමන්ගේ ප්‍රශ්න දෙමාපියන්ගෙන් සඟවා ගැනීමට පෙළඹෙන්න පුළුවන්.
එවිට දරුවාගේ ජීවිතයේ වැදගත් තීරණ, මිතුරු සබඳතා සහ පාසල් ගැටලු පිළිබඳව දෙමාපියන් සමඟ කතා කිරීම අඩුවිය හැකියි.
දරුවාට තමන්ගේ අදහස් විවෘතව ප්‍රකාශ කිරීමටත්, දෙමාපියන්ගෙන් උපදෙස් ලබාගැනීමටත් හැකි සම්බන්ධතාවයක් ගොඩනඟා ගැනීම ඉතා වැදගත්.
8. මානසික පීඩනය සහ අධික කනස්සල්ල ඇතිවිය හැකියි
නිතරම අනෙක් දරුවන්ගේ ජයග්‍රහණ සමඟ තමන්ගේ ජයග්‍රහණ මනින දරුවෙකුට තමන් ප්‍රමාණවත් නොවන බව හැඟෙන්නට පුළුවන්.
විශේෂයෙන් විභාග, ක්‍රීඩා තරග සහ වෙනත් පාසල් ක්‍රියාකාරකම්වලදී දෙමාපියන්ගේ බලාපොරොත්තු ඉටු කිරීමට නොහැකි වේවි යන බිය දරුවාට මානසික පීඩනයක් ඇති කළ හැකියි.
එම නිසා දරුවාගේ හැකියාවට සහ වයසට ගැළපෙන ඉලක්ක ලබාදීමත්, ප්‍රතිඵලවලට පමණක් නොව ඔහු දරන උත්සාහයටත් වටිනාකමක් ලබාදීමත් වැදගත්.
එහෙනම් දරුවා වෙනත් දරුවන් සමඟ සංසන්දනය නොකර ඔහුගේ දක්ෂතා වැඩිදියුණු කරන්නේ කොහොමද?
දෙමාපියන් ලෙස අපි මුලින්ම තේරුම් ගත යුත්තේ සෑම දරුවෙකුටම එකම වේගයකින් වර්ධනය විය නොහැකි බවයි. දරුවාගේ වයස, පෞරුෂය, ඉගෙනීමේ හැකියාව සහ පරිසරය අනුව ඔහුගේ දියුණුව වෙනස් විය හැකියි.
ඒ නිසා,
- අනිත් දරුවන් සමඟ නොව දරුවාගේම පෙර දියුණුව සමඟ වර්තමාන දියුණුව සසඳන්න.
- ඔහු ලබාගන්නා කුඩා ජයග්‍රහණ පවා අගය කරන්න.
- අඩුපාඩු පෙන්වා දෙන විට අපහාස නොකර ඒවා නිවැරදි කරගන්නා ආකාරය කියාදෙන්න.
- දරුවාගේ කැමැත්ත, හැකියාව සහ දක්ෂතා හඳුනාගැනීමට කාලය ගත කරන්න.
- විභාග ලකුණු සහ සහතික පමණක් නොව, ඔහුගේ යහපත් ගතිගුණ, උත්සාහය, කරුණාව සහ වගකීම් සහගත බවත් අගය කරන්න.
- දරුවාට තමන්ගේ වේගයෙන් ඉගෙනීමට සහ දියුණු වීමට අවස්ථාව ලබාදෙන්න.
- ඔහුගේ ගැටලු ගැන විවෘතව කතා කරන්න. අනිත් දරුවන්ගේ උදාහරණ ගෙන ඔහුට දොස් පැවරීමෙන් වළකින්න.
දරුවාගේ අධ්‍යාපනය හෝ හැසිරීම සම්බන්ධයෙන් සැබෑ ගැටලුවක් තිබෙනවා නම් එය නොසලකා හැරිය යුතු නැහැ. ගුරුවරුන් සමඟ සාකච්ඡා කර, දරුවාට අවශ්‍ය සහය ලබාදෙමින් ඔහුගේ දියුණුවට උපකාර කරන්න.
දෙමාපියනි, ඔබේ දරුවා වෙනත් දරුවෙකුගේ පිටපතක් විය යුතු නැහැ.
ඔබේ දරුවාට අනිත් දරුවාට වඩා හොඳින් චිත්‍ර අඳින්නට නොහැකි විය හැකියි. තවත් දරුවෙකුට වඩා හොඳින් ඉගෙනීමට නොහැකි විය හැකියි. ක්‍රීඩාවෙන් හෝ වෙනත් ක්‍රියාකාරකමකින් ඉදිරියට යාමට වැඩි කාලයක් ගත විය හැකියි.
නමුත් ඒ කිසිවක් නිසා ඔහුගේ වටිනාකම අඩු වන්නේ නැහැ.
දරුවෙකුගේ සාර්ථකත්වය මැනිය යුත්තේ අනිත් දරුවන් ලබාගත් ජයග්‍රහණවලින් නොව, ඔහුගේ හැකියාවන් හඳුනාගෙන ඒවා වර්ධනය කරගනිමින් තමන්ගේ ජීවිතයේ ඉදිරියට යන ආකාරය අනුවයි.
අද ඔබේ දරුවාට නිතරම අසන්නට ලැබෙන්නේ “අර ළමයා වගේ වෙන්න” යන වචන නම්, ඒ වෙනුවට “ඔයාට පුළුවන් ඔයාගේ හොඳම දේ කරන්න. අපි ඔයාට උදව් කරන්නම්” යන වචන පවසන්න පුරුදු වෙන්න.
මතක තබාගන්න, ඔබේ දරුවාට අවශ්‍ය වන්නේ අනිත් දරුවන්ට වඩා ඉහළින් සිටීමට ඇති පීඩනය නොව, තමන් කවුරුන්ද යන්න හඳුනාගෙන තමන්ගේ හැකියාවන් සමඟ ඉදිරියට යාමට ලැබෙන ආදරය, විශ්වාසය සහ සහයෝගයයි.
අද ඔබේ දරුවා වෙනත් දරුවෙකු සමඟ සංසන්දනය කිරීමට පෙර එක මොහොතක් සිතන්න. සමහර විට ඔහුට අවශ්‍ය වන්නේ තවත් උපදෙසක් නොව, තමන් සිටින තැනින් ඉදිරියට යාමට ඔබේ විශ්වාසය පමණක් විය හැකියි.
